separatory ropopochodnych

Separatory substancji ropopochodnych stosuje się do oczyszczania wód deszczowych ze zlewni zagrożonych skażeniem węglowodorami mineralnymi. Typowe zastosowania to: stacje paliw, bazy transportowe, warsztaty samochodowe.

Produkty ropopochodne zawarte w ściekach opadowych stanowią duże zagrożenie bezpośredniego skażenia naszego środowiska poprzez zanieczyszczenie wód powierzchniowych i podziemnych. Podczas spłukiwania przez wody opadowe i roztopowe zlewni utwardzonych, paliwa, smary oraz szlam zaolejony przenika do kanalizacji deszczowej, a w konsekwencji do naturalnych cieków wodnych.

Skażenie wody substancjami ropopochodnymi może zakłócić funkcjonowanie biologicznych oczyszczalni ścieków oraz zwiększyć zagrożenie pożarowe instalacji kanalizacyjnych. Wycieki podczas wypadków stają się przyczyną zniszczenia życia biologicznego w ekosystemach wodnych.

Działanie separatora substancji ropopochodnych polega na zatrzymaniu oleju i zanieczyszczeń stałych znajdujących się w ściekach odprowadzanych ze stacji benzynowych, myjni samochodowych, warsztatów samochodowych, zakładów transportowo – komunikacyjnych oraz wszelkiego rodzaju parkingów. Zanieczyszczenia stałe są oddzielane od pozostałych ścieków poprzez ich grawitacyjne osiadanie na dnie pierwszej komory – szlamowej. Oddzielone cząstki oleju unoszą się na powierzchni cieczy, skąd po przekroczeniu dopuszczalnego poziomu powinny być jak najszybciej usunięte. Maksymalna zawartość oleju (o gęstości 0.85 kg/l) w ściekach po separacji wynosi poniżej 5 mg/l wody.
• Wykonany z laminatów poliestrowo – szklanych

• Separator substancji ropopochodnych z filtrem koalescencyjnym zatrzymującym olej
• Zagęszczenie substancji ropopochodnych przy ujściu mniejsze niż 10 ppm.
• Automatyczne zamknięcie.
• Filtr oleju, z możliwością jego wyciągnięcia do oczyszczenia.
• Gromadzenie substancji ropopochodnych w separatorze i na powierzchni wody
• Całkowita pojemność separatora od 700 litrów.
• 1 właz kontrolny
• Rury wpustowa i odpływowa z PCV.
• Konstrukcja i wymiary zgodnie z normą DIN 1999 i EN-858
• Przepływy od 2 do 10 l/s w wariancie pionowym. Separatory o większych przepływach w wariantach poziomych zbiornika.

Reklamy

zbiorniki deszczówki

W przypadku studni muszą być również spełnione wymogi odległościowe. I tak odległość wód gruntowych od studni musi wynosić minimum1,5 m, odległość studni od ujęcia wody – minimum30 m, a od granicy działki i drogi – minimum2 m.”

W instalacji deszczowej podstawowym elementem jest zbiornik na wodę. Do zastosowania mamy dwa rodzaje zbiorników: naziemny i podziemny. Woda w takim zbiorniku jest chroniona przed nagrzaniem i światłem, dzięki wykonaniu pojemnika z wysokogatunkowego, nieprzezroczystego politelanu. Zapobiega to rozwijaniu się glonów w wodzie.

 Wszystko zależy, czy mamy dużo miejsca w domu. Zbiorniki podziemne zakopane blisko domu są przydatne dla tych, którzy mają mało miejsca w domu. Jednak przy takim rozwiązaniu warunkiem jest niski poziom wód gruntowych. „Zbiorniki podziemne produkowane są w dwóch pojemnościach – 2000 lub 3000 litrów. Pojedyncze zbiorniki można łączyć w baterie. Wielkość dołu pod zbiorniki musi być taka, aby prócz nich i rury wlewowej, wokół zmieściła się co najmniej 20 cm warstwa grysu (grubszego piasku). Grunt nie naciska wtedy bezpośrednio na zbiornik separacji. Warstwa gruntu nad zbiornikiem nie powinna być większa niż 50 cm.

Gdy w domu jest dużo miejsca, rozwiązaniem są zbiorniki naziemne, montowane w domu. W pomieszczeniu, gdzie ma być zbiornik, temperatura nie może spadać poniżej zera. Zbiorniki produkowane są w czterech pojemnościach: 750, 1100, 1500 i 2000 l. Ich szerokość zazwyczaj nie przekracza 80 cm. Można je łączyć w baterie, dzięki czemu pojemności można dobrać do ilości miejsca w pomieszczeniu.
Objętość zbiorników nie powinna być zbyt duża, aby w razie awarii instalacji czy obfitych deszczów cała woda ze zbiornika mogła odpłynąć do kanalizacji deszczowej (jeśli jest do niej podłączona) lub na teren działki. Przyjmuje się orientacyjnie 1 m3 objętości zbiornika na każde 25 m2 powierzchni, z której zbierana jest deszczówka.
Każdy zbiornik powinien, jeśli to tylko możliwe, być połączony z kanalizacją deszczową. Zbiornik połączony jest za pomocą syfonu. Dzięki temu nie przedostają się do niego nieprzyjemne zapachy z kanalizacji. Na przewodzie łączącym powinien być zamontowany zawór zwrotny zabezpieczający przed cofaniem się wody deszczowej z kanalizacji.
Jeśli przez długi czas nie pada deszcz, woda zgromadzona w zbiorniku może zostać zużyta. Aby instalacja do wykorzystania deszczówki nie przestała działać, trzeba zasilać ją wodą pitną. Doprowadza się ją za pomocą elastycznych węży separatorów. Zasilanie w wodę pitną może być ręczne lub sterowane automatycznie.
Oczywiście sam zbiornik nie wystarczy. Na instalację deszczową składa się szereg elementów. Na przykład wodę deszczową do zbiornika doprowadzają zewnętrzne przewody instalacji deszczowej. Z kolei później od zbiornika po domu woda jest rozprowadzona przewodami wewnętrznymi. Jeśli jednak nie instalacja, może warto się zastanowić nad wykorzystaniem deszczówki w ogrodzie.”. Odbiornikiem oczyszczonych ścieków może być rzeka, strumień, rów melioracyjny, jezioro i staw rozsączający. Oczyszczone ścieki możemy odprowadzać także do gruntu poprzez drenaż rozsączający lub studnię chłonną.
Jak wyglądają schematycznie poszczególne oczyszczalnie i gdzie mogą być odprowadzane oczyszczone ścieki. Wybór metody zależy od wielu czynników, do których należą m.in. wielkość działki, gdzie możemy odprowadzić oczyszczone ścieki, jak bardzo trzeba je oczyścić, a także ile pieniędzy możemy przeznaczyć na budowę oczyszczalni.
Za nim zdecydujemy się na jakiś system poradźmy się eksperta i sprawdźmy, jakie panują warunki na naszym terenie i w okolicy. Będzie to bardzo pomocne przy podjęciu decyzji. Firm mający  do zaoferowania system deszczowy jest na rynku coraz więcej.

oczyszczalnia ścieków

Możemy wybudować szambo, które jest najprostszą i najtańszą inwestycją. „Jest to jednak metoda bardzo droga w eksploatacji, bo każdy z nas produkuje średnio 150 l ścieków w ciągu doby. Co po przeliczeniu dla typowej 4-osobowej rodziny zamieszkującej dom jednorodzinny, daje w efekcie pojemność 8 m3 w ciągu ok. 14 dni.
Ta ilość ścieków odpowiada jednemu przyjazdowi wozu asenizacyjnego (jednorazowy przyjazd to wydatek rzędu 160 zł). Pozwala to na oszacowanie rocznych kosztów związanych z wywozem ścieków na poziomie 2400 zł, co jest sumą niebagatelną dla przeciętnego właściciela posesji.
Warto zainwestować w przydomową oczyszczalnię ścieków. Firmy oferujące przydomowe oczyszczalnie ścieków wykonują z reguły kompleksową usługę od projektu oczyszczalni , poprzez załatwienie formalności, po wykonanie oczyszczalni i separatorow  i odbiór.
Rodzaje oczyszczalni ścieków związane są z rozwiązaniami technicznymi zastosowanymi w procesie oczyszczania. W oczyszczalniach przydomowych wykorzystywana jest metoda oczyszczania ścieków beztlenowo- tlenowa. Pierwszy etap – beztlenowy – odbywa się w osadniku gnilnym, a drugi etap – tlenowy – dobiera się indywidualnie. Dobór metody uzależniony jest od wielkości działki, poziomu wód gruntowych, przepuszczalności gleby, dostępności otwartych cieków wodnych np. rzeka, jezioro.
Do metod wykorzystujących powierzchnię działki zaliczamy: drenaż rozsączający, filtr piaskowy, oczyszczalnię hydrobotaniczną.
Alternatywą są oczyszczalnie ścieków z osadem czynnym lub ze złożem biologicznym i separatorem. Ich zaletą jest mała powierzchnia działki, którą należy przeznaczyć na oczyszczalnię. A proces oczyszczania odbywa się nie w ziemi, ale w odpowiednio skonstruowanych zbiornikach. Wadą są wyższe koszty inwestycyjne i eksploatacyjne związane z zużywaniem energii elektrycznej przez oczyszczalnię.
Odbiornikiem oczyszczonych ścieków może być rzeka, strumień, rów melioracyjny, jezioro i staw rozsączający. Oczyszczone ścieki możemy odprowadzać także do gruntu poprzez drenaż rozsączający lub studnię chłonną.

Jak wyglądają schematycznie poszczególne oczyszczalnie i gdzie mogą być odprowadzane oczyszczone ścieki. Wybór metody zależy od wielu czynników, do których należą m.in. wielkość działki, gdzie możemy odprowadzić oczyszczone ścieki, jak bardzo trzeba je oczyścić, a także ile pieniędzy możemy przeznaczyć na budowę oczyszczalni.
Oczyszczalnię możemy zbudować na działce spełniającej wymogi określone w przepisach budowlanych i ochrony środowiska. Z tego powodu nie na każdej działce można zbudować oczyszczalnię. Musimy zapewnić zachowanie odpowiednich odległości od osadnika gnilnego do działki sąsiada, studni, drogi itp.
Ponadto ważne jest, czy w pobliżu przepływa rzeka lub rów melioracyjny, do których można odprowadzić ścieki. W przypadku odprowadzania oczyszczonych ścieków do jeziora, może okazać się, że ze względu na ryzyko eutrofizacji (czyli nadmiernego przyrostu glonów), musimy dodatkowo oczyścić ścieki ze związków biogennych (czyli azotu i fosforu).
Najtańszą metodą odprowadzenia oczyszczonych ścieków jest wykorzystanie drenażu rozsączającego. Wadą tego rozwiązania jest przeznaczenie pod jego wykonanie dużej powierzchni działki.
Ograniczeniem w jego stosowaniu jest minimalna odległość wód gruntowych od drenażu wynosząca w czasie najwyższego poziomu wód gruntowych 1,5 m. Zazwyczaj najwyższy poziom wód gruntowych występuje wiosną. Ponadto, ziemia powinna być odpowiednio przepuszczalna, żeby wchłonęła oczyszczone ścieki. Nie może być jednak zbyt przepuszczalna, gdyż ścieki przepłyną przez nią zbyt szybko i nie zostaną odpowiednio oczyszczone.