zanieczyszczenia ścieków


 I  252  Próbka ścieków surowych (dopływających do oczyszczalni )
 III  254  próbka ścieków oczyszczonych biologicznie

Parametrem określającym ilość zanieczyszczeń w ściekach jest tzw. biochemiczne zapotrzebowanie tlenu – BZT. Jest to ilość tlenu separator SEKO rozpuszczonego w wodzie zużyta przez bakterie aerobowe (tlenowe) (mg/dm3) w ciągu określonego czasu. Ponieważ ok. 50% zanieczyszczeń zostaje utlenione przez bakterie w ciągu 3 dni, a po ok. 20 dniach proces jest zwykle zakończony, przyjmuje się czas 5 dni jako reprezentatywny do wyznaczenia charakterystyki biochemicznego zapotrzebowania tlenu. BZT5 oznacza się metodą rozcieńczeń lub metodami manometrycznymi.

W celu kontroli procesu oczyszczania ścieków parametr BZT5 oznacza się na wlocie i wylocie z oczyszczalni. Metoda manometryczna polega na pomiarze zmiany ciśnienia w szczelnie zamkniętym naczyniu pomiarowym (butelce). Biologiczna redukcja tlenu prowadzi do zmniejszenia ciśnienia powietrza zgromadzonego nad próbką ścieków. W konwencjonalnych manometrycznych systemach pomiarowych używano manometrów rtęciowych. Rtęć, a w szczególności jej pary są substancjami trującymi pompownia ścieków. W celu eliminacji tego zagrożenia opracowano alternatywne metody pomiarowe.
Control. Jest to manometryczny, bezrtęciowy pomiar BZT. Ciśnienie jest mierzone za pomocą elektronicznych czujników

Innym parametrem jest ChZT (chemiczne zapotrzebowanie tlenu), czyli właściwość wody i ścieków do redukcji pewnych związków chemicznych – takich jak manganian(VII) potasu lub dichromian(VI) potasu. Wyniki oznaczania ChZT zależą od warunków, w jakich wykonuje się próbę, dlatego należy przeprowadzać je w ściśle znormalizowany sposób. Do oznaczania ChZT wody stosuje się zwykle metody nadmanganianowe (zwyczajowa nazwa manganianu(VII)), do ścieków – dichromianową. ChZT oznaczone metodą nadmanganianową określa sie także jako utlenialność. Ze względu na to, że utlenieniu ulega tylko ok. 60% substancji organicznych zawartych w badanych próbkach, utlenialność określa jedynie orientacyjną zawartość zanieczyszczeń. Stosunkowa łatwość wykonania oznaczenia sprawia, że jest ono często stosowane w oczyszczaniu ścieków.

 L.p.  Badana wielkość  Jednostka wyniku  Metoda badań  Wynik
 Nr próbki
 252 254
 1  Odczyn pH  pH  PN-90/C-04540/01  7,6  7,7
 2  SP-ChZT-Cr  mg O2/dm3  PN-ISO 15705:2005  1536  44,0
 3  BZT5  mg O2/dm3  PN-EN 1899-1:2002  806  5,6
 4  Zawiesina og.  mg/dm3  PN-EN 872:2007  592  17
 5  Azot Kjeldahla  mg N/dm3 <> PN-EN 25663:2001  154  2,91
 6  Azot azotanowy  mg N/dm3  PN-82/C-04576/08  0,15  6,74
 7  Azot azotynowy  mg N/dm3  PN-EN 26777:1999  –  0,087
 8  Azot ogólny  mg N/dm3  PN-73/C-04576/14  154,2  9,74
 9  Azot amonowy  mg N/dm3  PN-ISO 7150-1:2002  88,2  0,08
 10 Fosfor fosforanowy  mg P/dm3  PN-EN ISO 6878:2006p4  –  0,14
 11  Fosfor ogólny  mg P/dm3  PN-EN ISO 6878:2006p8  17,5  0,59
 12  Ekstrakt eterowy  mg/dm3  PN-86/C-04573/01  46  –
Reklamy